متن مجری رحلت پیامبر (ص)
در این مقاله از مجله اینترنتی اسکیمو، مجموعه ای از متن مجری رحلت پیامبر (ص) را برای شما عزیزان آورده ایم. با ما همراه باشید.
متن مجری گری رحلت پیامبر (ص)
سلام بر تو ای فرستاده خوبی ها،
ای مهربانترین فرشته خاک.
تو از ملکوت آسمان به زمین فرا خوانده شدی
تا انسان را با معنای واقعی اش آشنا کنی.
تو، آفتاب روشن حقیقت بودی در شام تیره
زندگی. از مشرق دلها برآمدی و اکنون،
آسمان تب دار غروب جانگداز توست.
باردگر ، یاد تو زد آتش به جانم
جا دارد از اندوه ، در سوگ وفاتت
گر جای اشک ، از دیدگانم ، خون چکانم
ای سوره عشق
ای آیه مهر
ای چشمه نور
ای اختر تابنده ، ای یاد معطر
ای برترین و آخرین پیغام آور
ای پانهاده بر بلنداهای افلاک
ای همنشین بینوا بر بستر خاک
رفتی ولی ما را به دست غم سپردی
ای چشمه مهر و وفا
ای خوب ،… ای پاک!
در روزهای تیره و شبرنگ ” بطحا”
در ظلمت کور کویر جاهلیت
مشعل به کف ، درد آشنا ، ره می سپردی
در اوج خشم و کینه دیرین” یثرب”
در سنیه ها بذر محبت می فشاندی
پاک و مبرا بودی از هر لغزش و عیب ،
ای شاهد غیب!
سیمای تو آئینه ایزد نما بود
چشم خدا بین تو هم ، چشم خدا بود
ای وارث خط شفقگون رسالت
دردا…دریغا!
ای امی گویا!… از آن روزی که رفتی
ما همچنان در انتظاری تلخ ماندیم
زآندم که ما غمنامه سوگ تو خواندیم
از دیدگان ، بر مزرع دل ، خون فشاندیم
بعد از تو ، ای محمود احمد ، ای محمد (ص)
دیگر بلال ، ” الله اکبر” برنیاورد
جبریل ، از سوی خدا دیگر نیامد
خوش روزگاری داشتیم اندر کنارت
اما دریغ ، آن روزها دیری نپائید
رفتی… ولی از یاد ما هرگز نرفتی.
بعد از تو اشک دیده مان هرگز نخشکید
بعد از تو خاطرهایمان هرگز نیاسود
بعد از تو ، امت در غمت صاحب عزا بود
بعد از تو، ای یار ضعیفان، قصه ما
غم بود و حرمان بود و درد تازیانه
یا کنج زندان، یا اسارت، یا شهادت
آزارها و حمله های وحشیانه
بعد از تو، اولاد علی، آواره گشتند
بر خون سجود آورده و در خون نشستند
بعد از تو، ما ماندیم و غوغای سقیفه
بعد از تو، ما ماندیم، با زهرای مظلوم
آن چهره ای که بارها بوسیده بودی
آزرده و سیلی خور دست ستم شد
در کوفه محراب علی گردید گلگون
صحرای سرخ کربلا رنگین شد از خون
بعد از تو فرزندان زهرا کشته گشتند
لب های قرآن خوان و حقگوی” حسین” ات
آماج ضربت های چوب خیزران گشت
یار وفادارت، ” ابوذر”
چون عاشقان، در غربت تبعید، جان داد
” عماریاسر” کشته گردید
فریادهای ” مالک اشتر” فروخفت
بیدارهامان بر فراز دار رفتند،
ای بنده خوب خداوند!…
بعد از تو ما ماندیم و میراث شهیدان
بعد از تو ما بودیم و خیل سوگواران
رفتی تو، ای تندیس اخلاق و فضائل
از عقل کامل!
رفتی ولی ما را به دست غم سپردی
یادت گرامی باد، ای یاد معطر
ای نامت احمد،
نامت بلند و جاودان باد،
ای « محمد«
متن مجری برای رحلت پیامبر (ص)
چگونه اکنون برگ ها نریزند در پاییز دلبستگی ها؟ مگر میشود پس از سفر تو، بهار را باور داشت؟ وقتی تو از این خاک رخت بر بسته ای، مگر می شود کوچه هایش را مثل قبل، امیدوارانه عبور کرد؟ تفسیری ندارد این رحلت بی تردید، جز پایان عمر ستاره ها که دیگر در غیاب تو، انگیزه سوسو زدن در شب های یتیمان را ندارند.
تو که حامی حتی گنجشک ها و غنچه ها بودی، اکنون نیستی. پس خاک هر قدر بخواهد از رویاندن گل های امید مضایقه خواهد کرد و هیچ کس نمی تواند جهان را برای مهربان بودن با زندگی مجاب کند.
اکنون تشییع تو نیست؛ تشییع عشق و امید است و انسان در سوگ تو باید خود را تشییع کند، که تنها شده و ستون استوار آفرینش را برای تکیه خویش کم دارد. پس ما در این روز کبود به استقبال مرگ خویش میرویم. تو که در آسمان ها به نظاره اندوه ما نشسته ای، دعا کن بی تو تابِ بودن داشته باشیم. چقدر قد راست کردن زیر تابوت تو دشوار است.
مردی که شبیه سلام آشتی و افتخار بود؛ مردی که از نفس هایش گره تمام رنج ها گشوده میشد، همان کسی بود که یک تنه به تمام دروغ ها و اصرار های کفر «نه» گفته بود و برای تمام خواهش های هدایت پاسخ آری داشت.
میراث لبخندش همین آیین زلالیا ست که راه و رسم همسایگی با آسمان را به زمین آموخته. از دستانش تا ملکوت، از چشمش تا باران رحمت، از دامانش تا غفران ابدی هیچ فاصله ای نبود.
فرق داشت با همه ادعاهای نامعصوم. فرق داشت با همه دانش های پر خطا. خبردار بود از همه حوادث پی در پی. برابر بود با تمام ارتفاعات وحی. معجزاتش رنگ باورهای ابدی داشت. اعتنایش به انسان، بوی صلاح داشت و تمام وجودش تبلور حیات بی اشتباه بود.
همیشه سخنش را با مهر آغاز و صلاتش را به نیت خاکساری ادا می کرد. دعای شکوهمندش برای انسان رهایی از دروغ بود. آرزوی مکررش برای زندگی، مرگ خرافه بود. حق بود، اما برای خود هیچ نمی خواست.
صراط مستقیم بود، اما کسی را به سوی خویش وادار نمیکرد. در شب های همیشه بیدار عمرش، جز خواب آرام برای کودکان و رستگاری نزدیک برای مردان و زنان نخواست. قداست عطر و زجاج تأنیث و جمال نماز را خوب می دانست.
متن مجری مراسم رحلت پیامبر (ص)
پیامبر می رود؛ ولی…
نفس های آتشین تو، در کلمه کلمه معجزه جاویدانت تا همیشه زنده است و «کلام» ـ که اعجاز توست
هر بار با زبانی دیگر و بیانی دیگر، خوانده می شود و اوج می گیرد.
کلام تو که همان کلام الهی است، همچون چشمه ای لایتناهی است و هنوز بر دشت های دور و کویر خشک جان های مرده نازل می شود.
هنوز صدای «إِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذیِ خَلَقَ» است که می آید و در غارهای تفکر مشتاقان، ندای عرش را برمی انگیزد.
هنوز صدای «اِقْرَأْ وَ رَبُّکَ الاْءَکْرَم»، دیدگان حقیقت طلب را به خوانش صحیفه های رحمت فرامی خواند و دست های شکرگزار را به نوشتن کتیبه های تفسیر.
پیامبر خواهد رفت، ولی هر باره هزاران جان تحول یافته مثل پیامبر خواهند آمد و هزاران بار دیگر نغمه های الهام، دهان به دهان تکثیر خواهد شد.
در شب رحلت پیامبر اکرم اشک غم می ریزیم و بیتاب می شویم. عروج آسمانی اش را تسلیت می گوییم
دلم به یاد تو امشب لبالب از شور است/تو کیستی که حریمت چو کعبه مشهور است؟
رحلت پیامبر اکرم (ص) بر تمام مسلمین جهان تسلیت باد
متن مجری گری مراسم رحلت پیامبر (ص)
تو که در سایه سار نامت خود را پیدا کرده ام؛ تو که در ظلّ آیین حضورت مکتب بودنم را دانسته ام، در تمام عمر از صلوات نام تو روییده ام و کنار دیوار حاجت به شوق شفاعت تو تکیه داده ام. قصر آسمانی تو از من دور است، ولی دریغ نیست.
می دانم. قفل درهای افلاک را با عطر نامت به روی خود گشوده ام. اکنون برایم شاخه گلی از صلح بفرست تا ایمان مرا در نقطه تأکید بنشاند ومرا به ادامه مسلمانی بی هراس باور دهد.در این روزهای فرسودگی زمین تو اگر همسایه بشر بودی، آسمان تکه تکه بر سر مردمان آوار نمی شد.
من تشنه آن آب حیاتی که تویی
مدهوش شراب صلواتی که تویی
بیراهه و راه را نمی دانم هیچ
مؤمن شده ام به آن صراطی که تویی
متن مجری وفات پیامبر (ص)
در روز رحلت پیامبر اعظم (ص)، اشک غم از دیدگان میریزیم و بی تاب میشویم در سالروز رحلت ختم رسل (ص)، زخمی بزرگ در سینه داریم و چراغ آسمان خاموش گشته است و ای برگزیده درخشان خداوند در آسمان نبوت و رسالت اندکی بیا و بحال این عاشقان حق و سوختگان سرزمین ما نظری کن،
ای پیامبر عشق و توحید، ای حبیب خدا ای یاور مظلومان وای چشمه جوشان ایمان و تقوی، گوشه چشمی بر جمع پریشان اهل بیت، دخت گرامیت در خانه سرور و بانوی دو جهان بینداز، ای پدر امت، ای رسول حق، پیکر افسرده زهرایت را در آغوش بگیر، اشکها را از دیدگانش پاک کن،
دل شکسته ی زهرایت را تسلی بده، پهلوی شکسته اش را مرهم بگذار، گونه کبودش را نوازش کن، قلب شکسته اش را التیام بخشای، ای رسول خدا پیکر عرقه بخون مجتبی علیه السلام را از مقابل دیدگان ام ابیها دور کن،
مگذار بدن تیر آلودش را نظاره کند، به او بگو که گریه را بس کند، بگو که فرزندش مهدی (عج) میآید، بگو که او از راه میرسد او میآید، او باید بیاید و انتقام خونها را بگیرد و شادمانی را بهمراه بیاورد.
ما بندگان ناتوان چگونه میتوانیم در حق پیامبری که سراپا فضیلت و رحمت و منبع خیر و نیکی و بزرگواری است سخنی بگویم؟ آنچه که میگوییم قطره ای است از دریا، خوی پیامبر(ص) و رفتار آن بزرگوار و کردار آن حضرت سرمشق مسلمین و بلکه نمونه و الگوی عالی همه انسانها است و در حقیقت تجسمی از اسلام است.
یا محمد (ص) رحلتت پشت اهالی ایمان را شکسته است، در سالروز رحلت خاتم الانبیاء (ص) فرشتگان و عرشیان خون میگریند و عاشقان و رهروان طریق هدایت و سعادت با چشمانی اشک آلود مرثیه غم را میسرایند،
تویی که نفس زندگی و امید و حرکاتت زندگی ساز بود، یا محمد (ص) در سالروز رحلتت دیده را با اشک سیراب میکنیم تا نور معرفت به ارزشهای والای اسلامی و انسانی که تو پیام آور آن بودی در چشمهایمان افزون شود.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰